تحریک الکتریکی فرا جمجمه ای

تحریک فراجمجمه­ای با جریان الکتریکی ، تکنیک توانبخشی عصبی جدیدی است که در حیطه روانپزشکی و روانشناسی به وجود آمده است. تکنیک فوق در درمان طیف وسیعی از بیماری­ها مؤثر بوده و نویدبخش کاربردهای توانبخشی و بالینی میباشد. تحریک سلول‌های سیستم عصبی مرکزی می‌تواند بر کارکرد آن‌ها اثر مستقیم بگذارد. این تغییر عملکرد در مقیاسی بزرگ‌تر منجر به تغییر در رفتار و اعمال سطح بالای شناختی خواهد شد. چگونگی این اثر وابسته به محل سلول‌ها، شدت تحریک و الگوی تحریک است. تحریک فراجمجمه‌ای (tES) روشی است برای تحریک سلول‌های مغز با استفاده از جریان الکتریکی که به پزشک اجازه می‌دهد الگوهای متنوع جریانی را از طریق اتصال الکترودهای کربنی به روی سر فرد اعمال نماید.

نتایج پژوهشهای مختلف اثربخشی tES را در درمان اختلالات افسردگی، اضطراب، وسواس، خواب، درد مزمن، وزوزگوش، مشکلات توجه، کاهش ولع مصرف مواد، افزایش توانمندیهای شناختی مانند حافظه و توانبخشی سکته مغزی هم در مقایسه با گروه کنترل و هم پلاسیبو، نشان داده اند .

دستگاه tES حاضر دارای چند زیر شاخه است:

  • تحریک الکتریکی فراجمجمه ای با جریان مستقیم (transcranial direct Current Stimulation-tDCS)
  • تحریک الکتریکی فراجمجمه ای با جریان متناوب (transcranial Alternating Current Stimulation-tACS)
  • تحریک الکتریکی فراجمجمه ای با جریان پالس (transcranial Pulsed Current Stimulation-tPCS)
  • تحریک فراجمجمه ای با نویز رندوم (transcranial Random Noise Stimulation)

 

در انواع مختلف tES، دو الکترود به صورت دو عدد پد بر روی سر بیمار قرار می گیرد. جریان الکتریکی از یک پد که آند (قطب مثبت) نامیده می شود، از مغز عبور کرده و از الکترود دیگر که کاتد (قطب منفی) نام دارد، خارج می شود (شکل 1). تحریکات مثبت، نورون­های محلی را د-پلاریزه می­کند، به این معنی که با تغییر در ولتاژ آن­ها به میزان ۵ تا ۱۰ میکروولت، نورون­ها را از حالت پتانسیل استراحت با ولتاژ ۶۵ میکروولت به ولتاژ ۵۵ میکروولت می­رساند. در نتیجه نورون­ها به ورودی­های کمتری از طریق دندریت­هایشان برای شروع فعالیت (د-پلاریزاسیون) احتیاج دارند. الکترود منفی که کاتد نامیده می­شود، نورون­ها را کمی هایپرپلاریزه می­کند و درنتیجه نورون به ورودی­های بیشتری از دندریت برای شروع فعالیت احتیاج پیدا می‌کند. استگ و همکارانش، ۲۰۰۹، با استفاده از طیف نمای تشدید مغناطیسی مشاهده کردند که تحریک مثبت میزان گابا (تعدیل­کننده عصبی مهاری) را در محل تحریک افزایش می­دهد که نتیجه آن افزایش فعالیت نورونی است، درحالی که تحریک منفی عمدتاً باعث کاهش میزان گلوتامات (تعدیل­کننده عصبی تهییجی) محل تحریک و در نتیجه کاهش فعالیت نورونی میشود. همچنین نشان داده شده ­است که تحریکات آندی باعث افزایش جریان خون مغز (ژنگ و همکاران، ۲۰۱۱) و امواج مغزی بتا و گاما (کیسر و همکاران، ۲۰۱۱) می­شود. تحریکات کاتدی جریان خون مغزی را کاهش می­دهد درحالی که فعالیت امواج مغزی دلتا و تتا را افزایش می­دهد. در مجموع تحریک آندی باعث افزایش فعالیت مغز و تحریک کاتدی باعث کاهش آن می شود.

 

نحوه قرار گرفتن الکترود آند و کاتد بر روی سر (a). جهت جریان از آند به کاتد توسط فلش مشخص شده است (b). تغییرات ایجاد شده در پتانسیل استراحت نورونها پس از تحریک (c)

چگونه ما را بیابید؟

  • جهت ارتباط با پذیرش و گرفتن وقت یا کسب اطلاعات با شماره تلفن‌ زير تماس حاصل كنید:
  • تلفن : 88524024

سایت های مرتبط

  • انجمن سایکوفیزیولوژی کاربردی
  • انجمن نوروفیدبک آمریکا
  • آزمایشگاه ملی نقشه برداری مغز
  • مرکز آتیه درخشان ذهن

 

دانلود ها

  • پکیج ویژه پارند
  • پکیج ویژه پارند (ENG)
  • نوروفیدبک و تیم کانادا
  • نوروفیدبک در المپیک

 

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree