زنبورهای پیر، جوان می شوند!

بازدید :  485

دانشمندان دانشگاه آریزونا کشف کردند که زنبورهای عسل مسن تر زمانی که مسئولیت هایی را بر عهده می گیرند که در حالت معمول توسط زنبورهای جوان تر پذیرفته می شود، روند پیری مغز خود را به خوبی وارونه می کنند. در حالیکه تمرکز پژوهش های جدید در دمانس مرتبط با سن معطوف به درمان های دارویی بالقوه جدید است، بر اساس یاقته های این پژوهش مداخلات اجتماعی می توانند برای کاهش سرعت رشد و یا درمان دمانس مفید واقع شود.

 

دانشمندان بیان کردند که به عهده گرفتن مسئولیت انجام تکالیف اجتماعی در لانه منجر به تغییرات در ساختار مولکولی مغز زنبورها می شود. نتایج پژوهش های پیشین نشان داد که زمانی که زنبورها در لانه باقی می مانند و از لاروها ( بچه زنبورها) محافظت می کند، از لحاظ ذهنی سالم باقی می مانند. اگرچه بعد از یک دوره پرستاری، این زنبورها از لانه خارج می شوند و به جستجوی غذا می پردازند و این امر منجر به پیری سریع زنبور می شود. بعد از دو هفته جستجوی غذا، بال های آنها فرسوده شده و توانایی یادگیری مغزی آنها کاهش می یابد. در این پژوهش دانشمندان به دنبال این مسئله بودند که اگر قانون پلاستیسیته در الگوی پیری مغز وجود داشته باشد، آنگاه در صورتی که زنبورهای جستجوگر را دوباره به کار نگهداری ار لاروها بگماریم، چه اتفاقی می افتد؟
در این پژوهش، محققان همه زنبورهای جوان تر را از لانه خارج کردند به شکلی که تنها ملکه و لاروها در لانه باقی بمانند. آنگاه زمانی که زنبورهای جستجوگر مسن تر به لانه بازگشتند، نیمی از آنها مسئولیت نگهداری از لاروها را برعهده گرفتند و 50 درصد دیگر به دنبال غذا رفتند. در نهایت مشاهده شد که زنبورهای مسنی که مسئولیت نگهداری از لاروها را بر عهده داشتند، بهبود قابل توجهی در عملکردشان هنگام یادگیری اعمال جدید نشان می دهند.
گروه پژوهشی آمدام نشان دادند که نه تنها در توانایی زنبورهای عسل برای یادگیری افزایش مشاهده می شود، بلکه در مقایسه با زنبورهای جستجوگر در مغز زنبورهای نگهبان لاروها دو پروتئین افزایش نشان دادند. آنها دریافتند که Prx6 پروتئینی که در انسان ها دیده می شود و می تواند عاملی محافظتی در برابر دمانس و آلزایمر باشد، افزایش پیدا می کند و از سوی دیگر پروتئین دومی را به نام chaperone شناسایی کردند که از پروتئین های دیگر در مقابل آسیب دیدن در برابر فشار و استرس محافظت می کند.
به طور کلی محققان به دنبال ساختن دارویی هستند که به عملکرد مغز افراد را ثابت نگه می دارد و این امر هنوز به 30 سال پژوهش نیاز دارد. این پژوهش نشان داد که شاید تعاملات اجتماعی راهی باشد که ما بتوانیم به مغزمان کمک کنیم تا جوان بماند. از آنجایی که پروتئنی که دانشمندان کشف کردند همان پروتئنی است که در مغز انسان ها هم دیده می شود پس ممکن است در طی تجارب اجتماعی ویژه، به صورت خودانگیخته تولید می شود. آمدام پیشنهاد می کند که مطالعات بیشتری در پستانداران لازم است تا مشخص شود که آیا چنین مکانیزمی تغییر مولکولی در اثر تجربه اجتماعی ایجاد می شود یا خیر!

 
Super User

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی جدید
تصویر امنیتی

چگونه ما را بیابید؟

  • جهت ارتباط با پذیرش و گرفتن وقت یا کسب اطلاعات با شماره تلفن‌ زير تماس حاصل كنید:
  • تلفن : 88524024

سایت های مرتبط

  • انجمن سایکوفیزیولوژی کاربردی
  • انجمن نوروفیدبک آمریکا
  • آزمایشگاه ملی نقشه برداری مغز
  • مرکز آتیه درخشان ذهن

 

دانلود ها

  • پکیج ویژه پارند
  • پکیج ویژه پارند (ENG)
  • نوروفیدبک و تیم کانادا
  • نوروفیدبک در المپیک

 

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree