تشخیص نشانه های اختلال اوتیسم از اولین ماه های تولد

بازدید :  335

تشخیص نشانه های اختلال اوتیسم از اولین ماه های تولد

تشخیص نشانه های اختلال اوتیسم از اولین ماه های تولد

محققان مرکز اوتیسم در آتلانتا علامت های اوتیسم قابل مشاهده در اولین ماه های تولد را، شناسایی کردند. این محققان، مجموعه ای از نوزادان را از ماه های اولیه تولد تا 3 سالگی مورد مطالعه قرار دادند. آنها از تکنولوژی ردیابی چشم (eye-tracking) برای اندازه گیری نحوه ای که نوزادان به نشانه های اجتماعی توجه کرده و واکنش نشان می دهد، استفاده نمودند. در نوزادانی که بعداً تشخیص اوتیسم را دریافت کردند، علائمی نظیر کاهش میزان توجه به چشم های افراد از سن دو ماهگی دیده شده بود. نتایج این پژوهش در تاریخ 6 نوامبر 2013 در ژورنال نیچر منتشر شده است.

 

در این مطالعه دو گروه از نوزدانی که دارای ریسک بالا و پایین ابتلا به اختلالات دامنه اوتیسم بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. نوزدان با ریسک بالا قبلاً خواهر و برادرهایی داشتند که تشخیص اوتیسم را دریافت کرده بودند و این مسئله ریسک ابتلا به این اختلال را بیست برابر افزایش می داد. در مقابل، هیچیک از اقوام درجه یک، دو و سه نوزادان با ریسک پایین تا به حال اوتیسم نداشت. با مطالعه این نوزادان از زمان تولد، اطلاعات بسیار زیادی از آنها پیش از بروز علائم ثبت گردید. محققان سه سال این نوزادان را مورد مطالعه قرار دادند و سپس در کودکانی که بعد سه سال مشخص شد اوتیسم دارند، به بررسی مولفه های اولیه که در ماه های اولیه ثبت کرده بودند، پرداختند تا معین کنند که چه ویژگی هایی باعث تمایز این دو گروه می شود.
این محققان مشاهده کردند که در کودکانی که بعدها اوتیسم تشخیص داده شدند، کاهش یکنواختی در میزان توجه این نوزادان به چشم های افراد دیگر از سن 2 تا 24 ماهگی دیده شده است. این تفاوت های حتی زیر شش ماهگی قابل مشاهده بوده است. همچنین میزان فیکسیشن چشم این نوزادان در طول زمان کاهش پیدا کرده بود. این یافته ها امکان یافتن استراتژی های مداخله ای زودرس را نوید می دهد.
البته والدین نباید انتظار داشته باشند که بدون استفاده از تکنولوژی بتوانند این نشانه ها را تشخیص دهند و یا اینکه در صورت عدم نگاه کردن نوزادن خود به چشم هی والدین نگران شوند. در این مطالعه از تکنولوژی های بسیار پیشرفته برای این امر و در طول زمان استفاده شده تا تفاوت های تحولی نوزادان را در مسیر رشد تعاملات اجتماعی مورد بررسی قرار گیرد. کودکان قبل از اینکه یاد بگیرند چهار دست وپا حرکت کنند و یا راه بروند، کنجکاوانه به محیط اطراف خود، اشیا و چشم های دیگران نگاه می کنند. این فرآیند جستجوگری طبیعی بوده و بخش اصلی تحول کودک در اولین مراحل رشدی می باشد.
از جمله کارآیی بالینی اصلی این پژوهش این است که با شناسایی زودتر کودکانی که بعدها علائم اوتیسم را بروز خواهند داد می توان در همان مراحل اولیه رشدی مداخلات را آغاز نمود. برای مثال بر اساس میزان تماس چشمی که کودک برقرار می کند می توان مداخلاتی را طراحی نمود. توانایی برقراری تماس چشمی نقش مهمی در تعاملات اجتماعی و رشد دارد و کودکانی که تماس چشمی کمتری برقرار می کردند و کاهش بیشتری در این توانایی در آنها نسبت به گروه عادی مشاهده شده بود، بعدها در زندگی نیز مشکلات و علائم شدیدتری را نشان دادند.
برای مطالعه بیشتر به لینک زیر مراجعه کنید.

http://www.sciencedaily.com/releases/2013/11/131106131942.htm

Super User

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی جدید
تصویر امنیتی

چگونه ما را بیابید؟

  • جهت ارتباط با پذیرش و گرفتن وقت یا کسب اطلاعات با شماره تلفن‌ زير تماس حاصل كنید:
  • تلفن : 88524024

سایت های مرتبط

  • انجمن سایکوفیزیولوژی کاربردی
  • انجمن نوروفیدبک آمریکا
  • آزمایشگاه ملی نقشه برداری مغز
  • مرکز آتیه درخشان ذهن

 

دانلود ها

  • پکیج ویژه پارند
  • پکیج ویژه پارند (ENG)
  • نوروفیدبک و تیم کانادا
  • نوروفیدبک در المپیک

 

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree