باورهای درست و اشتباه درباره ADHD

بازدید :  629

نوشته شده توسط :

یکی از اختلال های مربوط به اطفال اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی است که از شایع ترین مشکلات کودکان و علت مراجعه به روانپزشک و مشاور اطفال است. این اختلال با مشکلات زیادی در زمینه های مختلف تحصیلی، تکرار پایه، ترک مدرسه، ضعف روابط خانوادگی و روابط دوستانه، اضطراب، افسردگی، پرخاشگری، تخلف، سوء مصرف مواد مخدر در سنین پایین همراه است. با وجود شناخت دیرینه از این اختلال و میزان شیوع فراوان آن هنوز باورهای غلطی در مورد این اختلال وجود دارد که باعث نگرانی خانواده می شود که در زیر به نمونه هایی از آنها اشاره شده است.

 

باورهای درست و اشتباه درباره ADHD

باورهای درست

باورهای اشتباه

ADHD یک اختلال پزشکی است نه یک وضعیت مطلق کودکی. کودک بیش فعال رفتار اشتباه را خودش انتخاب نمی کند.

هیچ درمانی برای بیش فعالی وجود ندارد.

بیش فعالی بر اثر تربیت بد به وجود نیامده اما تکنیک های تربیتی می تواند در بهبود یا تشدید نشانه های بیش فعالی اثر داشته باشد.

بیش فعالی براثر شیوه تربیتی اشتباه بوجود می آید.

اگرچه نشانه های بیش فعالی تا بزرگسالی ادامه پیدا می کند اما افراد راههای کنار آمدن با این نشانه ها را یاد می گیرند. افراد بیش فعال نسبت به افراد دیگر انرژی زیادی دارند، آنها خلاق هستند و بیش از دیگران کارها را به اتمام می رسانند.

بیش فعالی یک حکم ابدی است.

بعضی از افراد باهوش، بیش فعال هستند.

بیش فعالی به معنای یک شخص تنبل و کودن است

دیگر کودکان نیز شبیه کودکان بیش فعال به محرکهای روانی جواب می دهند. تنها یک کوشش منجر به تشخیص بیش فعالی نمی شود.

اگر علم پزشکی مشخصی بر روی نشانه های بیش فعالی اثر مثبتی بگذارد آنگاه تشخیص بیش فعالی قطعی است.

نوروفیدبک برای افراد بیش فعال میزان توجه آنها را افزایش داده و توانایی آنها را در کنترل رفتارشان افزایش می دهد.

نوروفیدبک افراد بیش فعال را وابسته به خود می کند.

حدود 3 تا 7 درصد کل کودکان سنین مدرسه ایالت متحده مبتلا به ADHD تشخیص داده شده اند. اما شواهدی وجود دارد که از این ادعا حمایت می کند که این اختلال بیش از حد موجود تشخیص داده شده است.

تجویزهای دارویی برای کودکان بیش فعال در سالهای اخیر بسیار افزایش پیدا کرده است.

نوجوانان و بزرگسالان مبتلا به ADHD می توانند از دارو درمانی نتیجه ببینند.

محرکهای روانی بعد از بلوغ، دیگر درمورد کودکان بیش فعال جواب نمی دهد.

ADHD یک ناتوانی است. کودکان مبتلا به ADHD باید راههای سازگاری با نشانه هایی که مشکلاتی را در زندگی روزمره آنها ایجاد می کند را بیاموزند؛ نشانه هایی مثل بی توجهی، تکانشگری و بیش فعالی.

کودکان بیش فعال از موقعیت خود به عنوان بهانه ای برای رفتارهای اشتباهشان استفاده می کنند.

حدود 70 درصد کودکان مبتلا به ADHD نشانه های این اختلال را تا سن نوجوانی و 50 درصد آنها تا سنین بزرگسالی به همراه خواهند داشت.

بیش فعالی بعد از مدتی از سر بچه ها می افتد.

یک کودک ممکن است همیشه نشانه های بیش فعالی را نشان ندهد. احتمال اینکه ارزیابی کودک در وهله اول با شکست روبرو شود نیز وجود دارد.

اگر کودکی مبتلا به ADHD باشد همیشه در مطب دکتر قابل تشخیص است.

 

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی جدید
تصویر امنیتی

چگونه ما را بیابید؟

  • جهت ارتباط با پذیرش و گرفتن وقت یا کسب اطلاعات با شماره تلفن‌ زير تماس حاصل كنید:
  • تلفن : 88524024

سایت های مرتبط

  • انجمن سایکوفیزیولوژی کاربردی
  • انجمن نوروفیدبک آمریکا
  • آزمایشگاه ملی نقشه برداری مغز
  • مرکز آتیه درخشان ذهن

 

دانلود ها

  • پکیج ویژه پارند
  • پکیج ویژه پارند (ENG)
  • نوروفیدبک و تیم کانادا
  • نوروفیدبک در المپیک

 

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree